Soluyan Deniz Şiiri


24 Haziran 2017 61 gösterim Yorum Yok Erdem Beyazıt


Soluyan Deniz Şiiri

( SOLUYAN DENİZ – ŞİİRİ )

Bir çığlık düştü karanlıklardan

Issız denize
 
 
Ses beton gibi buz tutuyordu

Bir takım gölgeler gidip geliyordu

Ay ışıkları gidip geliyordu

Deniz yaralı bir tay gibi soluyordu.
 
 
Kim bizi çeken ayaklarımızdan

Suyun yumuşaklığına

Yerin katılığına

Göğün karanlığına.
 
 
Bir göz bizi denetliyor – bu muhakkak

Bir çığlık boğuluyor denizde – bunu iyi duyuyoruz

Bir ışık kesiyor karanlığı bir ustura ağzında

Bilmediğimizi anlıyoruz

Görmediğimizi seziyoruz
 
 
Yeni bir çağa çıkıyoruz saçlarımızdan.
 
 

Şair: Erdem Beyazıt

Bu İçeriğe Tepkin Ne Oldu?

Bu Yazıya Kimler Neler Demiş?

avatar
  Abone Ol  
Bildir

Benzer Şiirler

Şehir Ve Doğa Burcundan Şiiri

Şehir Ve Doğa Burcundan Şiiri ( ŞEHİR VE DOĞA BURCUNDAN - ŞİİRİ ) Kimi kımıltılı kimi hareketsiz Kimi konuşan kimi sessiz Bu insanlarda yenilmeyen bir güç var Çobanların ruhu nasıl sığmazsa kırlara Bu insanlar da sığmıyor meydanlara.     Yüzlerde okunan sadece Kararsızlık, tedirginlik, endişe…

Boşluklu Yaşamak Şiiri

Boşluklu Yaşamak Şiiri ( BOŞLUKLU YAŞAMAK - ŞİİRİ ) Şimdi bütün şehir bir adama yöneldi Adam dedimse senin benim gibi bir adam Ama kadın değil bura önemli.     çünkü ben hiç görmedim bir kadının insanlar tarafından asıldığını / kafasını ucu ilmekli ipe…

İçimi Basan Efkar Şiiri

İçimi Basan Efkar Şiiri ( İÇİMİ BASAN EFKAR - ŞİİRİ ) İçimin vadilerinde kış kıyamet; Rüzgarlar biteviye Yavrusunu yitiren kurdu sesleniyor. Ve ay her gece Gümüşi bir yalnızlığı anlatmak için Doğuyor sanki öylece.     İçimin dağlarında askerler Sırtlarını kayalara vermişler Beklemekteler. Yaptıkları, pusatlarını…

Sendin Şiiri

Sendin Şiiri ( SENDİN - ŞİİRİ ) Sendin gökkuşağındaki yedinci renk Sendin denizdeki uçsuz bucaksız mavilik Sendin içimdeki ateş, yüreğimdeki sızı Ve sana karşı koyulmaz hasretlikti gönlümde olan Masallarda adı geçen güzel sendin Kafdağındaki zümrütü anka kuşu gibi Bana benden yakın, bana…

Şehrin Ölümü Şiiri

Şehrin Ölümü Şiiri ( ŞEHRİN ÖLÜMÜ - ŞİİRİ ) Giriş: Duvarlar çıkıyor önüme Şehrin mahpus yüklü duvarları Hiçbir sır kalmamış ardında hiçbir duvarın Nereye gitti diyorum benim elbisem nerede Şehir soyunmuş diyor biri Şehrin elbisesini çalmışlar Bütün şehir çöküyor yüzünde bir insanın Şehir…

Soru Şiiri

Soru Şiiri ( SORU - ŞİİRİ ) Artık beni parktaki ağaç bile anlamıyor Siyah kedinizin kuyruğunda sallanan zaman Bir zamanlar sevinçle giyindiğim Ak bir güvercin kanadı gibi gururla giyindiğim Temiz ve mavi giysim değil artık. Yalnız imkansızlığı mı anlatır bir bulut Yağmaya…

Karanlıkta Korkan İdamlıklar Şiiri

Karanlıkta Korkan İdamlıklar Şiiri ( KARANLIKTA KORKAN İDAMLIKLAR - ŞİİRİ ) Bak sabah olmuş Sağ elim kement gibi bak sana uzattım     Ben karanlığım korkma ben karanlığım Sessiz sabahların korkak idamlıkları kalkın     Ben sizi mavi sabahlara sararım.     Yeni bir…

Sürüp Gelen Çağlardan Şiiri

Sürüp Gelen Çağlardan Şiiri ( SÜRÜP GELEN ÇAĞLARDAN - ŞİİRİ ) Yeryüzü bana mescit kılındı Ant verdim toprak şahit tutuldu Her sabah her öğle her akşam İkindiyle yıkanarak yatsıyla donanarak Seslerden bir sesle fırınlanıp Sulardan polatlanan benim.     Geldim durdum önünde işte bir…

Ölüme Saygı Şiiri

Ölüme Saygı Şiiri ( ÖLÜME SAYGI - ŞİİRİ ) Ölüm bir melek elinde gelir Ve öper usulca çocuk yüzleri. Belki bir gün kurtuluruz Karıncaların yolunu şaşırtan ince rüzgarlarla Kaplumbağaların hasret kaldığı derin tepelerde Çocuk gibi bakalım mavi sulara Şehirlere bakalım insanlığımızı eskittiğimiz Sislerden…

Sabah Koşusu Şiiri

Sabah Koşusu Şiiri ( SABAH KOŞUSU - ŞİİRİ ) İlk güneşi duyuyoruz etimizde Derimizde ansızın kaçak bir rüzgar yakalıyoruz Bir serinliyoruz bilseniz bir serinliyoruz Her gün gidip beş vakit Denizi öpsek yeridir.     Bir karınca durmuş yaşamayı anlatıyor Bir dinliyor böcekler görseniz…

Hicret Burcundan Şiiri

Hicret Burcundan Şiiri ( HİCRET BURCUNDAN - ŞİİRİ ) Elveda Vatanım; doğduğum toprak Bedenimin eczası; Akan suyu biten meyvası Damarlarımda kan olan! Acizlendiğimde gözyaşları dökerek Üstünde umutlar yeşerttiğim; Sokaklarını, bahçelerini, çeşmelerini Ezbere bildiğim. Anılarımın tarlası; Kimliğimin mayası; Çocuklarımı büyüttüğüm; Kadınımla paylaştığım; Anamı babamı…

Sevmek Şiiri

Sevmek Şiiri ( SEVMEK - ŞİİRİ ) Allah elçilerinden sonra en büyük insana Bir orman gibi büyür içimde sevmek İçimde insan bir mahşer gibi kararırken Ey her suça ortak çıkan kalbim.     Şair: Erdem Beyazıt

Güneş çağ Savaşçıları Şiiri

Güneş çağ Savaşçıları Şiiri ( GÜNEŞ ÇAĞ SAVAŞÇILARI - ŞİİRİ ) Gözlerinde gök sancısı İçlerinde okyanus uğultusu uzun mızraklarla yararak karanlığı Gelip dayandılar şehrin sivrilmiş tırnaklarına Çarpık dudaklarıyla kırpılmış saçlarıyla Soyguna uğramış yüzleriyle Barbar ellerin işgal ettiği sonra terk ettiği Harabe kadınlar Gidip gidip…

Güvercinler Şiiri

Güvercinler Şiiri ( GÜVERCİNLER - ŞİİRİ ) Bir ağaç bir mezartaşını yutuyordu çarşıkapıda "İçimizde kıpırdanırken İstanbul" Bir çocuk mabedlerin susamışlığını satıyordu Sesini hatırlayamadığımız bir su testisinde Güneş sanki günahımızdı üstümüzde.     Sonra bu güvercinler niye varlar Bir anıyı yaşatmak için mi…

Kuş Sayfaları Şiiri

Kuş Sayfaları Şiiri ( KUŞ SAYFALARI - ŞİİRİ ) Bir tren atılır kurşun gibi geceye Demir gibi gök yüklü tren karanlığın ürpertisine girerken Ötede kuşlar derlenir ana olurken bir gün doğumuna Kent horozlarla uyanır sularla gerinir zamana geçerken ezanla Sayfalar sayfa olurken Kuran'la…


Logo