Köy Şiirleri | En iyi Sözler ve Blog Sitesi

Köy Şiirleri

Köy Şiirleri

Bu Yazımızda Köy Yaşamına Yazılmış Şiirler, Köy Şiirleri Bedri Rahmi, Güzel Köy Şiirleri, Köy Şiirleri Ünlü Şairlerden, Köy İle İlgili Şiirler, Köy Şiirleri 2020, Köy İle Alakalı Şiir, Köy Konulu Şiirler, Köy Şiirleri Kısa, Köy Şiirleri Uzun Detaylar Yazımızda…

Köy Şiirleri

Anadolu insanı ve Anadolu insanının köy yaşantısını anlatan Köy Yaşamına Yazılmış Şiirler kültürümüzün temelidir. Özellikle Cumhuriyet’in kurulmasından sonra Anadolu, Anadolu insanı ve köylü, edebiyatta eskilere oranla daha fazla yer almaya başlamıştır. Bu akımın önde gelen isimlerinden biri de Köy Şiirleri Bedri Rahmidir.

Özellikle Kurtuluş Savaşı’ndan sonra Anadolu’ya yöneliş son derece artmıştır. Anadolu denince akla şırıl şırıl akan dereler, yemyeşil çayırlar, çeşme başlarında duran güzel köylü kızlar, pehlivan yapılı delikanlılar gelir. Güzel Köy Şiirlerinin en önemli amacı köyü ve köylüyü yükseltmek, zenginleştirmek ve onurlandırmaktır.

Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün Köylü Milletin Efendisi’dir sözü; tek üretici güç olan bu güzel insanlara hak ettikleri saygı ve ilgiyi görmeleri için bütün devlet kademelerine verilmiş olan bir direktiftir. Köy Şiirleri Ünlü Şairlerden bu konuda çok güzel dizeler sunmuşlardır. Vatanı o zamanlarda yoksul ve mazlum olan Anadolu insanı ayağa kaldırmıştır.

Köy İle İlgili Şiirler hiç bilmediğimiz ve tanımadığımız yerlerde yaşayan kardeşlerimizin olduğunu hatırlatır bize. Orda bir ev varsa ve bacası tütüyorsa ekmek kadar aziz, su gibi aydınlıktır onlar. Köy Şiirleri 2020 uzaklarda çalan davulun bizim düğünümüz için çaldığını, çobanların söylediği yanık türkülerin bizim sesimiz olduğunu anlatır. Ağlayan çocuğun acısının da bizim acımız olduğunu belirtir.

Köy İle Alakalı Şiirler bu aziz yurdun bizim olduğunu anlatır. Babalarımızın ve dedelerimizin bize verdiği en büyük armağanı betimler.

Köy Konulu Şiirler kardeşliğin, birliğin, millet olmanın, sevinçlerle ve kederlerle aynı duyguları yaşamanın ortak yoludur. Köy Şiirleri Kısa veya Köy Şiirleri Uzun olsa da zenginleşmenin, kalkınmanın, toplum olmanın önemini yansıtır her daim.

En Güzel Köy Şiirleri


Köyün Nöbetçileri Şiiri

KÖYÜN NÖBETÇİLERİ

Kaçtılar birer birer.
Kaçtılar şehre doğru.
Keyiften değil ha! Karın doyurmak için beyim.
Kırkın altında bir ben varım bu köyde, bir deli Mehmet derler, köyün en akıllısı.
Anam hasta olmasa belki ben de giderdim ya neyse.

Gittiler beyim.
Mahsulümüz para etmeyince gittiler.
Mazota en son zam gelince iki kişi daha gitti karı koca.
Biz köylü değiliz artık beyim. Nöbetçiyiz belki de.

Şair: EniyiSozler.Net


Köyümü Özledim Şiiri

KÖYÜMÜ ÖZLEDİM

Ormanların mis kokulu havasını özledim,
Derelerin şırıl şırıl akışını özledim,
Aşıkların sazlarını çalışını özledim,
Kısacası dostlarım ben köyümü özledim.

Dostun sıcak selamına hasret kaldım neyleyim,
Gönül ister evi barkı taşıyıp da geleyim,
Toprak çeker iki gözüm belki ben de böyleyim,
Kısacası dostlarım ben köyümü özledim.

Şair: EniyiSozler.Net


Güğümle Yıkanan Çocuk Şiiri

GÜĞÜMLE YIKANAN ÇOCUK

Çocukluğum köyde geçti benim.
Eşeklerin üstünde gezip, pınarlardan su içerek.
Fanilamdan samanlar ayıklardı annem geceleri.
Güğümde su kaynatır, ılıştırıp kardeşimle kafamızı yıkardı.
Üşütmeyelim diye yan yana bir yorganı bölüşürdük.

Çok sonra anladım aslında başka yorganımız olmadığını.
Annem garip kadındı ama gururluydu.
Ne zaman köy desen ben annemi düşünür gururlanırım.
Ne sabunlar kullandım sonraları, kokulu hatta zeytinyağlı.
Ama hiçbiri o güğümün suyu kadar temizlemedi kafamı.

Şair: EniyiSozler.Net


Dön Köyüne Kardeş Şiiri

DÖN KÖYÜNE KARDEŞ

Temiz hava ciğerine dolsun istersen,
Hayvanlarla iç içe yaşam dilersen,
Gürültüden uzak kalayım dersen,
Dön köyüne kardeş, boş ver şehiri.

Geceleri sessiz sakin yatarsın,
Sabahları uykunu alır kalkarsın,
Hasta ise çabuk şifa bulursun,
Dön köyüne kardeş, boş ver şehiri.

Komşunla iki kelam sohbet edersin,
Kendin yetiştirir organik yersin,
Gürültü insana reva mı dersin?
Dön köyüne kardeş, boş ver şehiri

Şair: EniyiSozler.Net


Anlat Muhtarım Şiiri

ANLAT MUHTARIM

Anlat muhtarım.
Bana köyümü anlat.
Şehre alışamadım bir türlü.
Horoz seslerinin yerini kornalar almış bu yerde.
Pencereyi açınca temiz dağ havası gelmiyor.

Ne selam verecek bir komşu var, ne yemeğini paylaşacak bir dost.
Anlat muhtarım.
Bana köyümü anlat.
Orada da trafik lambaları kuruldu mu köy meydanına?
Alarm kuruyor musun mesela sabahın altısına?

Şair: EniyiSozler.Net


Bu Köyün Çocuğuyum Şiiri

BU KÖYÜN ÇOCUĞUYUM

Yürürüm yollarında asfalt, otoban İstemem.
Kerpiç duvar, çorak damlar yeter bana.
Çalışırım tarlalarda, fabrika, makina istemem.
Bu köyün çocuğuyum vallahi yeter bana.

Kara demem, ak demem, giyerim urbaları.
Ütüsüz pantolon, yamalı gömlek yeter bana.
Bal demem, kaymak demem, yavan çörekte yerim.
Bu köyün çocuğuyum vallahi yeter bana.

Ah çeker özlerim, bağrıma taş basarım
Kimseden bişey istemem, bi selam yeter bana.
Ömrüm geçti, gayri dönmek isterim,
Bu köyün çocuğuyum vallahi yeter bana.

Şair: Tufan Güvenç


Senden Geçemedim Köyüm Şiiri

SENDEN GEÇEMEDİM KÖYÜM

Bir seher yeliydi, esti deseler.
Esti de bu köyden geçti deseler.
Yalnızdı, dünyasında tekti deseler.
Sendenim, seninleyim, geçmedim köyüm.

Nee ektiki, o toprağı bilmez deseler.
Dağlar taşlar onu, almaz deseler.
Gelse bile, buralarda kalmaz deseler.
Sendenim, seninleyim, geçmedim köyüm.

Kırımlılar hep bu köyden, gitti deseler.
Evi,barkı yoktur, bitti deseler.
Onlar gurbet elde, yitti desler.
Sendenim, seninleyim, geçmedim köyüm.

Garip tufan yandı, hasret deseler.
Bu nasıl özlemmiş ? hayret deseler.
Belki kavuşursun… sabret deseler.
Sendenim, seninleyim, geçmedim köyüm.

Şair: Tufan Güvenç


Ben Giderim Köyüme Her Zaman Şiiri

BEN GİDERİM KÖYÜME HERZAMAN

Köyümün toprakları tazedir benim
Suları kireçsiz
Buğdayı doyuran
Herkesi kalabalık ve yakındır köyümün

Hiç uzağı olmayan
Sabahları horozlar uyandırır.
Geceleri yıldızlar aşkı yakar
Uyumak için de

Sarılırım sana o kadar
Neşeli insanların adresleri hep buradadır
Düğün dernek hep birlikte kutlanır
Herkes yaşamak için sırasını savar gibi

Çocuk olur önce ve sonra öğrenci
Üstüne de evlenir
Olur, köyün ya damadı ya gelini
Köyüm güzeldir benim
Oradadır ve
Ben giderim köyüme her zaman…

Şair: EniyiSozler.Net


Köy İstiyorum Ben Ruhuma Şiiri

KÖY İSTİYORUM BEN RUHUMA

Köy istiyorum ben ruhuma Yazları,
Buz gibi serinleyeyim ayranla
Karpuz kabuğu istiyorum
Kabuğunu kaplumbağalar yesin.

Köyü kokutan bir kapuz gelsin sofraya
Karpuzun yanında peynir de yensin
Hani geçen günü dökülen ev yapımı olanından
Hani katkısız

Göyün insanından istiyorum ömrüme
Varlığıma sorsun samimisinden hatırımı Gülümsesin
Baksın neyim var neyim yokuma
Dertlensin sırf benden sebep ya da

Neşelensin Düğünler kurulsun köyde
Kız mutlu damat mutlu
Hiç menfaat olmayan düğünler
Çocuk getirmesi mümkün olan…

Şair: EniyiSozler.Net


Köylüler! Şiiri

KÖYLÜLER

Köylüler, köylerinize sahip çıkın!
Toprağınızı ekinsiz koymayın ha!
Hayvanınıza bakın, bağınıza bahçenize.
Yemeyin!

Sentetik her şeyi bırakın!
Kandırıyorlar lüks diye, şehirden diye
Dondurmalarda gdo var
Yapın sarıkızın sütünden dondurmaları

İşte asıl onda tat var
Köylüler!
Vazgeçmeyin…
Satamasanız bile bari siz yiyin için

Tüm dünyada gıdada terör var!
Hormon basılmış lezzetlere bırakıyorlar insanlığı
Tıpkı
Çamaşır suyuna basılmış bezler gibi

Ağırıyoruz kimyasallar arasında
Çoğumuz da
İşte hep bundan hasta…
Köylüler!

Fırından ekmek almayın!
Yapın bahçeye bir tandır
Koyun tekneye hamuru
Yoğurun hem lezzeti hem sağlığı

Köy koksun ekmek
Ekmek mis koksun…
Köylüler!
Yaşayın…

Şair: EniyiSozler.Net


Köyleri Severim Akşamları Şiiri

KÖYLERİ SEVERİM AKŞAMLARI

Köyleri severim akşamları
Evlerden yüksek sesli konuşmalar duyulur havadan sudan
Çocuklar bağrışırlar
Kapı çalar

Davetsiz misafirler çaya gelir.
Mis gibi dökülür o an çörekler, açmalar, lokmalar
Köy kadını üşenmez börek açmaya, patates kızartmaya
Gecenin 3 ünde bile mutfağa girilir

Kurallar yoktur köyde akşamları
Erkekler kahvelerde
Kadınlar yazsa
Kapı önlerine serilir

Hayat işte birden devam eder her an asla kalmadığı yerden
Sabah horoz olur saat
Gece ay vaktine göre uyumaya gidilir
Kim şişman kim fit bakılmaz
Köyde insan her mevsimi sevilir…

Şair: EniyiSozler.Net


Köy Kokulu Sevdiğim Şiiri

KÖY KOKULU SEVDİĞİM

Köy kokulu sevdiğim
Dağlarına kar yağıyor bak
Erişilmesi imkânsız yıldız olayım dedin
Gittin…

Şimdi sensizliğimle bu köyde
Boş boş bakıyorum tüm sevenlere
Hiç olmadığım kadar yoksun
Hiç sevmediğim kadar çoksun içimde.

Hayat kadar kadersin
Namlu kadar tütersin yüreğimde
Ayazda kalırım arada
Senden haber alınca…

Duyarım ki mutlusun
İnanmak isterim, inanmam
Üzülürüm aklıma gelenlerden
Sonra kurtulurum

Bana böyle hissettiren her şeyden
Kapanır o şarkı, değişir o kıyafetler
Biter bir çağ, açılır yenisi birden.

Şair: EniyiSozler.Net


MEMLEKET İSTERİM

Memleket isterim
Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;
Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim
Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun;
Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim
Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun;
Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim
Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;
Olursa bir şikayet ölümden olsun.

Şair: Cahit Sıtkı Tarancı


Köy Çocuğu

Şehrin evleri, lambaları üstümde
Arıyorum yıllar yılı varlığımı.
Kopmuş, koparılmışım topraklarımdan,
Soğuk betonları yar ettiler,
Bir de ağlamasın diye su verdiler bana..

Bir karanlık geceydi. Öyle zifir ki.
Anamın dizinin dibinde kıvrılmış,
Sayıklaya sayıklaya,
“Babam gelmedi ana” diye türkü yakmıştım.
Kaybolan babam olmadı,yitirilen ben..

Öz yurdumda medeniyet diye mahkum oldum.
Ayaklarıma çağdaşlık zincirleri hediye,
Beynime de yedirdiler yalnızlık turşusunu..
Bir kör karanlıktı. Yürekler bitmiş
Bedenler yitmiş, bayramlar gitmiş..

Hanemizde kurtuluşun ocağı tütüyordu
Gözlerim yaşarırdı üflerken közlere
Ama enfes tadı damağımdaydı..
Anamda iniltili bir yürek, gözleri yaman
Beni seyrediyordu bir güneş gibi bulutlar ardından

Dışarıda fırtınalı kuru bir soğuk
Donmuş bedenimle ha bire üflüyordum ocağa..
Yıllar geçti biricik gençliğimden
Yolları şimdi çok değişti ayaklarımın
Taş ağaçlar, beton yollar, donmuş yürekler

Kopmuşum, koparılmışım topraklarımdan
Alımlı çalımlı bir vazoyla
Bakıyorum şimdi sığ köşeden..
Günler kısacık, kısacık soluyoruz bir bir
Ama heyhat! Dur diyecek çıkmıyor bu sona

Şehrin taş dünyası sırtımda,
Ayaklarımda alçaklık halhali,
Başımda zoraki medeniyet tacı
Ve. ben kimliksiz şehir çocuğu..
Ama olmaz ki,olmaz ki..

Ben, ben köy çocuğuyum ekmeğim toprak..
Sevincim inançlarım, hüznüm amelim,
Ben köy çocuğuyum, köy
Dedelerimin torunu,anamın umudu,
İlimlerin çocuğu, Leyla’nın Mecnunu

Ne şempanzeyim, ne papağan,
Dinim yadigar, dilim yadigar, ben yadigar.
Ben köyümün çocuğuyum..
Vazolar mazolar bilmem
Bilmem ben zilletle zillette yaşamayı

Çünkü ben köy çocuğuyum
Evrensellik güneşi..
Hem.. Hem
Ben alışmışım uçsuz bucaksız ovalara
Hak, hak diye şakıyan bülbüllere..

Ben alışmışım özgürlüklere, alışmışım öz yurduma
Yurdumun suyuna havasına, hayatına
Çünkü ben köy çocuğuyum,
Dedemden yadigar, dinimden yadigar..

Şair: Özdemir Asaf


Bu yazı 7468 kez okundu.

Bu İçeriğe Tepkin Ne Oldu?

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Abone Ol
Bildir
guest
0 Yorum
Satır İçi Geri Bildirimler
Tüm yorumları görüntüle
Sponsorlu Bağlantılar
  • ÇOK OKUNAN
  • YENİ
  • YORUM
0
Düşüncelerinizi yazmak istermisiniz? Lütfen yorum yapın.x
()
x